مغز انسان: یک موتور گرامری واحد برای زبان‌های مختلف

تحقیقی که توسط گروهی از دانشمندان دانشگاه نیویورک انجام شده، نشان می‌دهد که دو زبانه‌گی (بای‌لینگوالیسم) نه به واسطه‌ی موتورهای گرامری مجزا در مغز، بلکه از طریق یک سیستم عصبی مشترک که در زبان‌های مختلف عمل می‌کند، هدایت می‌شود. این یافته‌ها به ما این امکان را می‌دهند که درک بهتری از نحوه‌ی کارکرد مغز در پردازش زبان‌های مختلف داشته باشیم.

استی بلانکو-الوریتا، استادیار روانشناسی و علوم عصبی در NYU و نویسنده‌ی ارشد این مطالعه، توضیح می‌دهد که تحقیقات آن‌ها نشان می‌دهد مغز انسان دارای یک موتور گرامری واحد است که تمام زبان‌هایی را که صحبت می‌کنیم، تغذیه می‌کند. این مطالعه که در مجله JNeurosci منتشر شده، نشان می‌دهد که الگوهای مغزی مشابهی در پردازش گرامر در زبان‌های انگلیسی و اسپانیایی وجود دارد. این یافته‌ها نشان‌دهنده‌ی این است که زبان انسانی ممکن است از محاسبات عصبی تشکیل شده باشد که از هر زبان خاص فراتر می‌رود.

در این تحقیق، بلانکو-الوریتا و ژوانی چن، دانشجوی دکتری NYU، از تکنیک مغناطیس‌سنجی (MEG) برای پیگیری فعالیت مغز به‌صورت میلی‌ثانیه‌ای استفاده کردند. شرکت‌کنندگان دو زبانه در این مطالعه، کلمات انگلیسی و اسپانیایی را به شکل‌های گرامری صحیح تبدیل می‌کردند. به عنوان مثال، آن‌ها باید شکل جمع کلمات را بیان می‌کردند. نتایج نشان داد که مغز از الگوهای مشابهی برای پردازش گرامر در هر دو زبان استفاده می‌کند و این مسئله نشان‌دهنده‌ی وجود یک مکانیزم عصبی مشترک برای گرامر در زبان‌های مختلف است.

علاوه بر این، پژوهشگران همچنین واکنش‌های شرکت‌کنندگان را به کلمات هم‌ریشه و "کلمات جعلی" (کلمات ساخته‌شده مانند "پاپل") آزمایش کردند. این روش به بررسی این موضوع پرداخت که آیا مکانیزم‌های عصبی مشابهی برای کلمات جدید نیز وجود دارد یا خیر. نتایج نشان داد که مغز برای گرامر در زبان‌های مختلف به یک مکانیزم عصبی مشترک متکی است، حتی زمانی که کلمات از نظر صدا یا ساختار متفاوت هستند.

این یافته‌ها به ما این امکان را می‌دهند که درک کنیم مغز گرامر را به‌عنوان یک محاسبه‌ی قابل استفاده مجدد یا الگوی زبانی جهانی پیاده‌سازی می‌کند و نه به‌صورت مجموعه‌ای از قوانین خاص برای هر زبان.

این برای مخاطبِ حرفه‌ای یعنی چه؟ این نتایج می‌تواند تأثیرات عمیقی بر روش‌های آموزش زبان و درک ما از یادگیری زبان‌های دوم داشته باشد. متخصصان می‌توانند از این یافته‌ها برای طراحی برنامه‌های آموزشی مؤثرتر و مبتنی بر درک عمیق‌تری از نحوه‌ی عملکرد مغز در پردازش زبان استفاده کنند.