نقش احساسات در حفظ زبان‌های میراثی بنگالی

در این بخش از پادکست «زبان در حرکت»، تازین عبدالله با دکتر پریانکا بوس، مدرس آموزش سواد انگلیسی در دانشگاه وسترن سیدنی، به بحث در مورد تحقیقات او در زمینه حفظ زبان‌های میراثی در میان سخنرانان بنگالی در استرالیا پرداخته است. این گفتگو به بررسی نقش احساسات در حفظ زبان‌های میراثی از طریق رسانه‌های دیجیتال می‌پردازد. دکتر بوس بر این نکته تأکید می‌کند که احساسات در ارتباطات میان نسل‌ها، به ویژه در خانواده‌های ترنس‌نشنال بنگالی، نقشی کلیدی ایفا می‌کند.

تحقیقات دکتر بوس نشان می‌دهد که چگونه اعضای خانواده، به ویژه پدربزرگ‌ها و نوه‌ها، از تمامی منابع زبانی خود و امکانات رسانه‌های دیجیتال برای برقراری ارتباط و حفظ زبان بنگالی استفاده می‌کنند. این تبادلات زبانی به‌ویژه تحت تأثیر عوامل عاطفی قرار دارد و این احساسات می‌توانند زمینه‌ساز ادامه‌ی استفاده از زبان بنگالی در میان نسل‌ها باشند. به‌عبارت دیگر، احساسات نه‌تنها به عنوان یک عامل تسهیل‌کننده در استفاده از زبان عمل می‌کنند، بلکه می‌توانند به تقویت پیوندهای خانوادگی و هویت فرهنگی نیز کمک کنند.

دکتر بوس در این گفتگو به تجربیات شخصی خود اشاره می‌کند و تأثیر خانواده‌اش بر علاقه‌اش به زبان و ادبیات را بیان می‌کند. او به‌ویژه از پدربزرگش که یک زبان‌شناس و معلم بود، یاد می‌کند و تأثیر او را در شکل‌گیری علاقه‌اش به زبان و فرهنگ بنگالی و همچنین زبان‌های دیگر توضیح می‌دهد. این تجربیات شخصی نشان‌دهنده‌ی اهمیت زمینه‌های عاطفی و اجتماعی در یادگیری و حفظ زبان‌های میراثی است.

این برای مخاطبِ حرفه‌ای یعنی چه؟ مخاطبان حرفه‌ای در حوزه زبان‌شناسی و سیاست‌های زبانی می‌توانند از این یافته‌ها در طراحی برنامه‌های آموزشی و سیاست‌های زبانی استفاده کنند. درک نقش احساسات در حفظ زبان‌های میراثی می‌تواند به توسعه‌ی روش‌های مؤثرتری برای حمایت از زبان‌های در حال زوال و تقویت هویت فرهنگی جوامع مهاجر کمک کند.