تحلیل شرم زبانی در مرز چین و مغولستان

موضوع تحلیلی «شرم زبانی» در مرزهای نژادی و دولتی، به بررسی تأثیرات اجتماعی و فرهنگی زبان‌ها در مرزهای جغرافیایی خاص می‌پردازد. در این راستا، سخنرانی دکتر گگنتول بایود از دانشگاه اوپسالا در دانشگاه هامبورگ، به بررسی شیوه‌های شرم زبانی در مرز چین و مغولستان می‌پردازد. این سخنرانی در تاریخ ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶ برگزار خواهد شد و به تحلیل فرآیندهای اجتماعی و سیاسی مرتبط با زبان در این ناحیه می‌پردازد.

تحقیق انجام‌شده در این زمینه، به بررسی استانداردسازی زبانی که توسط دولت مغولی سازمان‌دهی شده، می‌پردازد و به میراث‌های گفتمانی و پیکربندی‌های ژئوپولیتیکی که بر شرم زبانی تأثیر می‌گذارند، توجه می‌کند. در این مطالعه، داده‌ها شامل موارد شرم زبانی در شبکه‌های اجتماعی و مصاحبه‌هایی با مغول‌های ساکن در مغولستان است. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که stigmatization (برچسب‌زنی) زبان و شیوه‌های زبانی مغول‌های درون‌مرزی تحت تأثیر دو فرآیند مرتبط قرار دارد: نخست، سرزمینی کردن زبان و هویت مغولی در مرزهای دولت مغولی و دوم، میراث سوسیالیستی نمایه‌های نژادی که مغول‌های درون‌مرزی را به عنوان «نیمه‌نژاد» یا «هیبرید» توصیف می‌کند.

این تحقیق به درک ما از چگونگی تلاقی زبان با ایدئولوژی‌های نژادی، ملی و مرزی میان سخن‌گویان مغولی کمک می‌کند. در واقع، شرم زبانی به عنوان یک پدیده اجتماعی نه‌تنها به زبان، بلکه به هویت و فرهنگ نیز مرتبط است و می‌تواند به تبعیض‌های نژادی و اجتماعی دامن بزند.

این برای مخاطبِ حرفه‌ای یعنی چه؟ تحلیل این موضوع به پژوهشگران و فعالان حوزه زبان‌شناسی و سیاست‌های زبانی کمک می‌کند تا درک بهتری از چالش‌های اجتماعی و فرهنگی مرتبط با زبان‌های مختلف در مرزهای جغرافیایی داشته باشند. به‌ویژه، درک فرآیندهای شرم زبانی می‌تواند راهگشای توسعه سیاست‌های زبانی عادلانه‌تر و فراگیرتر باشد.