چالش‌های استفاده از هوش مصنوعی در مصاحبه شغلی

در سال‌های اخیر، استفاده از هوش مصنوعی (AI) در فرآیند استخدام به موضوعی بحث‌برانگیز تبدیل شده است. به‌ویژه، استفاده از ربات‌ها در مصاحبه‌های شغلی با واکنش‌های منفی از سوی متقاضیان مواجه شده است. بسیاری از افراد، حتی در شرایط بیکاری، از برقراری ارتباط با این ربات‌ها امتناع می‌کنند و آن را نشانه‌ای از فرهنگ نامناسب شرکت‌ها می‌دانند. این وضعیت به‌ویژه در شرایطی که تیم‌های منابع انسانی به دلیل حجم بالای درخواست‌ها تحت فشار هستند، بیشتر نمایان می‌شود.

تحقیقات نشان می‌دهد که کیفیت ارزیابی این ربات‌ها در طول سال گذشته بهبود نیافته است. به‌عنوان مثال، برخی از متقاضیان در مصاحبه‌های خود با ربات‌ها احساس دلسردی و بی‌احترامی کرده‌اند و این تجربه را «غیرانسانی» و «دست‌نیافتنی» توصیف کرده‌اند. این احساسات منفی به‌ویژه در مواردی که ربات‌ها به‌جای تعامل واقعی، به ستایش‌های اغراق‌آمیز و غیرواقعی پرداخته‌اند، بیشتر به چشم می‌آید. اصطلاح «glazing» به این نوع تعاملات اشاره دارد که در آن ربات‌ها به‌طور غیرطبیعی و اغراق‌آمیز از متقاضیان تمجید می‌کنند.

در این راستا، گراهام دات زیپ (Graham Dot Zip) با ایجاد مصاحبه‌های جعلی و طنزآمیز، به نقد این نوع تعاملات پرداخته است. او نشان می‌دهد که ربات‌ها به‌هیچ‌وجه نمی‌توانند به‌خوبی با انسان‌ها تعامل کنند و در بسیاری از موارد، قادر به درک پاسخ‌های غیرمنطقی نیستند. این نوع نقدها می‌تواند به‌عنوان یک بازتاب از نارضایتی عمومی نسبت به استفاده از هوش مصنوعی در فرآیندهای انسانی تلقی شود.

از سوی دیگر، با وجود انتقادات، برخی از شرکت‌ها به استفاده از ربات‌ها در مصاحبه‌ها ادامه می‌دهند. این تصمیم به‌دلیل نیاز به مدیریت حجم بالای درخواست‌ها و کاهش هزینه‌ها اتخاذ می‌شود. با این حال، این رویکرد ممکن است در درازمدت به اعتبار شرکت‌ها آسیب بزند و منجر به از دست رفتن استعدادهای برتر شود.

این برای مخاطبِ حرفه‌ای یعنی چه؟ مترجمان و زبان‌شناسان باید به این نکته توجه کنند که استفاده از هوش مصنوعی در فرآیندهای انسانی نیازمند بررسی دقیق و انتقادی است. به‌ویژه در حوزه‌های استخدام و مصاحبه، توجه به احساسات و تجربیات انسانی می‌تواند به بهبود کیفیت تعاملات کمک کند و از نارضایتی‌های احتمالی جلوگیری نماید.